| 2 reacties

tags: Kinderen/jongeren en scheiding, Loyaliteit, Ouderverstoting

Het dilemma van een bemiddelaar bij scheiding

Wat gebeurt er wanneer kinderen in het gesprek aangeven nooit meer contact te willen hebben met de andere ouder. De boosheid in de ogen en de pijnlijke woorden over de ouder doen je maag omdraaien. Hoe is het toch mogelijk dat er zoveel nare woorden worden gevonden die gericht worden aan de ouder? Ouders waar nog kort daarvoor uit zoveel liefde bestond.

Dat beangstigt mij als bemiddelaar. Want wat kan ik hierin veranderen, dan alleen maar te constateren dat dit meisje of jongetje in de war moet zijn en in een enorm loyaliteitsconflict moet zitten om zulke uitspraken te doen. Het maakt me hierin boos wanneer ouders roepen: “Aan mij hebben ze voldoende, de andere ouder heeft het zelf zover laten komen.” Of “Had hij of zij maar niet weg moeten gaan”. De strijd tussen ouders is verplaatst naar de kinderen en ouders schuilen zich in de wensen van de kinderen.

Innerlijk conflict

Ouders vinden dat ze dan in het belang van hun kinderen handelen. Ouders zijn zich niet bewust dat de kinderen worden ingezet in het persoonlijk conflict en de loyaliteit richting de ouder wordt gebruikt om zelf iets te bewerkstellingen. Het kind wat het gevoel heeft te moeten kiezen tussen beide ouders komt in een innerlijk conflict. Op het moment dat een kind kwaad spreekt over één van zijn ouders geeft een kind ook meteen het gevoel de ouder kort te doen. Dit brengt een hoop verwarring met zich mee.

Taak van de bemiddelaar

Onze taak ligt hierbij om de verzorgende ouder te motiveren en zich bewust te laten worden over de schade die er gericht wordt aan het kind wanneer een van de ouders uit beeld worden gehouden. Daarnaast probeer je ook de ouder zonder omgang te begeleiden. Door te kijken welke mogelijkheden er zijn en hoe kun je een ouder op afstand zijn. De pijn, verdriet, machteloosheid en woede die je ziet bij de verstoten ouder is hartverscheurend. Dit voelt als bemiddelaar soms als falen en dat je niet voldoende hebt kunnen doen. Je zou zo graag willen dat er meer mogelijkheden zijn om te voorkomen dat ouderverstoting plaatsvind en dat er eerder in begeleid wordt.

Effect van ouderverstoting op het kind

Ik hoop dat mensen zich meer bewust worden over de schade die wordt aangericht bij een kind die zich op een gegeven moment bewust wordt dat het meegevoerd is in een strijd om de andere ouder, waar ooit liefde en bescherming is geweest, pijn en verdriet aan te doen. Een kind dat heeft meegedaan aan een haatcampagne richting de andere ouder kan onbewust niet meer vertrouwen. Veel te vroeg is een verstotend kind bewust van haat en ruzies die onomkeerbaar blijken te zijn. Het kind zal moeite hebben om in de toekomst mensen te vertrouwen en op een goede manier met conflicten om te gaan.

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

  1. Roelof Mellema - maandag 16 oktober 2017 14:45

    Hallo

    Boeiend artikel ; omdat ik zelf in een gevecht met mijn ex terecht kwam na het uit elkaar gaan denk ik wel wat zinnigs heb toe te voegen.

    Bij een scheiding waar kinderen bij betrokken zijn is er veel wederzijdse woede, frustratie en onmacht bij beide partners. In het onderling regelen van zaken bij een scheiding spelen al snel emoties de boventoon zodat beide partijen de redelijkheid uit het oog verliezen.. Belangen van de kinderen worden dan uit het oog verloren . Maar al te vaak proberen beide ouders hun "gelijk"te halen over de ruggen van de kinderen door hen te dwingen partij te kiezen en ze te indoctrineren met hun haatvisie op de andere ouder.

    Gelukkig ben ik door goede hulp niet in deze valkuil getrapt ,alhoewel dat wel mijn primaire reactie was in eerste instantie na een aantal incidenten.

    Bij een scheiding is er sprake van het breken met alle contacten en spullen en wil men ook de kinderen alleen voor zichzelf. Ouders moeten beseffen dat je kinderen niet kunt opeisen voor jezelf. Kinderen hebben recht op beide ouders en recht op de beste opvoeding die beide ouders te bieden hebben.

    Hoe moeilijk het ook is ; ook als gescheiden ouders moet je beide je best doen om een vader of moeder voor je kind te zijn. En dat betekent te accepteren dat die band nooit verbroken kan worden en altijd samen verantwoordelijk bent voor je kind!

    Ik zou hulpverleners adviseren om scheidende ouders zoveel mogelijk te wijzen op hun gezamelijke belangen en verantwoordlijkheden voor hun kinderen ; wil elke ouder niet het beste voor zijn kind ? Beide ouders moeten , hoe moeilijk het ook is. hun eigen onderlinge conflicten aan de kant kunnen zetten als ze van hun kinderen houden !!
    Echt nooit moet je je kinderen betrekken bij de ruzie die je als ouders hebt ; Het is niet hun probleem !!

    Als het om de kinderen gaat moeten beide ouders hun onderling strijd en emoties aan de kant zetten maar zich gezamelijk inzetten voor wat belangrijk is voor het kind!!!

    Groet

    Roelof Mellema

  2. Jolanda bosman - dinsdag 19 december 2017 08:49

    En daar komt nu gelukkig de SCHIP-aanpak bij kijken. Ik was al door het boek gegrepen en ben meteen de opleiding gaan doen. Eindelijk een aanpak die de kinderen er uit laat en aan de hand van de SCHIP-methode de ex-partners helpt bij de verwerking van het uit elkaar gaan door het verlies en het conflict zichtbaar te maken en met elkaar te delen. Dit helpt ze verder in het stuk postrelationele rouw en helpt om samen verder te gaan als partners in ouderschap.
    Er is dus met de SCHIP-aanpak echt iets aan te doen.

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt