| 0 reacties

tags: Ervaringsverhalen, Kinderen/jongeren en scheiding

Al is een leugen nog zo snel..

Een scheiding is ingrijpend, zowel voor ouders als voor kinderen.  Hoe je het ook wend of keert, er zijn over het algemeen alleen maar verliezers binnen een scheiding, op wat voor manier dan ook. In mijn geval is elk van ons (vier gezinsleden) een verliezer. Niets is meer wat het was en dat wordt het ook niet meer. Waarom ik mijn verhaal doe? Omdat ik ouders op het hart wil drukken dat ook zij hun kansen kunnen verspelen bij hun eigen kinderen, ondanks dat kinderen een onvoorwaardelijke liefde hebben voor een vader of moeder.

Hoe het begon

Het verhaal is ruim zes jaar geleden begonnen. In die tijd kreeg mijn vader een relatie met een andere vrouw, zonder dat wij (mijn moeder, zusje en ik) daar van op de hoogte waren. Na verloop van tijd kregen mijn zusje en ik een vreemd onderbuik gevoel. Dat onderbuik gevoel had het uiteindelijk bij het rechte eind.

Het feit dat één van de ouders een relatie krijgt met iemand waar hij op dat moment niet mee getrouwd is, komt vaker voor. Hoe erg dat ook is, dat kan gebeuren. Het wordt pas erg wanneer de persoon die vreemdgaat, zijn kinderen in zijn leugens meesleurt en manipuleert. Dat is precies wat er bij ons gebeurd is. Mijn zusje en ik waren op een gegeven moment op de hoogte van de leugens van mijn vader en zijn ontrouw, maar waren al zo gemanipuleerd dat wij niks aan onze moeder vertelden. Nu ik dit schrijf, kan ik er nog steeds boos om worden en het mijzelf kwalijk nemen.

Verdriet van mijn moeder

Mijn moeder stond machteloos. Zij had geen idee wat er gaande was, alleen dat er een hoop stress en ruzie in huis was. Wij stonden immers aan de ‘kant’ van mijn vader, ondanks dat hij loog en bedroog. Totdat het moment daar kwam dat ik voorzichtig informatie begon los te laten richting mijn moeder. Zij verdiende het niet om zo behandeld te worden en weg te zakken als een hoopje ellende. De week dat ik informatie begon los te laten waren mijn vader en zusje ‘gezellig’ een weekje skiën en zat ik met een overspannen moeder thuis (zij was inmiddels niet meer in staat om te werken). Door mijn informatie is zij gaan zoeken en heeft zij uiteindelijk gevonden waarvan ze nooit gedacht had dat het haar zou overkomen; honderden e-mails van mijn vader en zijn vriendin.

Vertrouwen kwijt in mijn vader

Nadat mijn moeder mijn vader er mee geconfronteerd heeft, is hij ontzettend boos geworden en heeft tot op de dag van vandaag zijn excuses nog niet aangeboden. Niet aan mijn moeder, maar ook niet aan mij en mijn zusje. Deze bewuste dag ligt inmiddels alweer drie jaar achter ons. Al drie jaar zie en spreek ik mijn vader niet meer. Hij heeft mij zo ontzettend hard voorgelogen en meegesleept in zijn eigen fantasiewereld, dat hij al zijn kansen bij mij verspeeld heeft. Voor wie het zich afvraagt; ja hij is nog steeds samen met zijn vriendin. Ook dat speelt mee in mijn besluit om hem niet meer te zien. Zij wist van ons bestaan af en het interesseerde haar niet. Ik gaf hem destijds een ultimatum; als wij (mijn zusje en ik) echt het aller belangrijkste waren in zijn leven zoals hij beweerde, dan zou hij zijn vriendin de eerst komende tijd voor ons opzij zetten. Hij beloofde dit, maar de volgende dag waren zij alweer samen. Daarnaast heeft mijn moeder nog een aantal trappen na gekregen van mijn vader tijdens de daadwerkelijke scheiding, alsof het allemaal haar schuld was.

Moraal van het verhaal: hoeveel je kinderen ook van je houden, ook voor hen kan de emmer vol zitten en kan het de druppel zijn. Kinderen zijn niet dom, zij hebben het ontzettend snel in de gaten als ouders liegen. Mijn vertrouwen in de mens is behoorlijk geschaad, want als je vader (of moeder) zo ontzettend hard tegen je kan liegen, wie zegt dan dat niet iedereen tegen je liegt? Al is een leugen nog zo snel, je kinderen achterhalen hem wel.

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt