| 1 reactie

tags: Co-ouderschap, Tips en adviezen

Co-ouderschap is een illusie!

Een betoog van een student Pedagogiek over co-ouderschap. Naast de literatuur kan hij ook putten uit zijn eigen ervaringen, als kind van gescheiden ouders. Een samenvatting van zijn betoog is als blog geplaatst. 

Vormen van co-ouderschap

Het is begrijpelijk dat wanneer ouders gaan scheiden, een co-ouderschap hierbij de beste oplossing lijkt voor het opvoeden van de kinderen. De meeste ouders zijn zich er echter niet van bewust dat er meerdere vormen van co-ouderschappen bestaan. Hierdoor wordt er door de meeste ouders gekozen voor de meest voorkomende vorm van co-ouderschap. Bij deze vorm wordt het gezin opgesplitst over twee verschillende huizen en ontstaan er dus twee totaal verschillende huishoudens. De kinderen blijven dan vaak bij een van de ouders wonen en met de andere ouder is er een omgangsregeling getroffen. Door het merendeel van de kinderen worden er negatieve aspecten ervaren bij deze vorm van co-ouderschap. Dit heeft te maken met dat zij moeten wennen aan de twee verschillende huizen waarin zij wonen en opgroeien. Elk huis heeft weer eigen huisregels, waaraan de kinderen zich moeten aanpassen. Het is voor kinderen erg lastig om zich zo regelmatig te moeten aanpassen. Ze hebben eigenlijk ook een vaste en vertrouwde basis nodig waarin zij veilig en rustig kunnen opgroeien. Zij moeten weten waar zij aan toe zijn en wat zij kunnen verwachten in hun opvoeding en huishouden. Door te kiezen voor twee verschillende huishoudens met elk hun eigen spelregels, weten zij minder goed wat te kunnen verwachten. De stabiele basis ontbreekt in zo’n situatie en dit is juist erg belangrijk, wil een kind zich goed kunnen ontwikkelen. Ook is het een gegeven dat eenouder gezinnen er financieel gezien op achteruit zouden kunnen gaan. Dit is voornamelijk van toepassing op eenouder gezinnen waarbij de moeder de zorg en de opvoeding voor het grootste deel op zich neemt. Alleenstaande ouders vinden het daarnaast vaak lastig om kinderen op te voeden  omdat zij dit alleen moeten doen.

Birdnesting

Birdnesting is een vorm van hoe co-ouderschap ook kan worden vormgegeven. In deze vorm van co-ouderschap wonen de kinderen op een vaste plek en wisselen de ouders om de beurt van het huis waar de kinderen wonen (Van der Gun & De Jong, 2006). Birdnesting zou de enige vorm van co-ouderschap moeten zijn.

 Wanneer er voor co-ouderschap is gekozen in de vorm van birdnesting, hebben de beide ouders meer contact met elkaar. Er kan dan ook duidelijker worden afgesproken welke regels er gehandhaafd moeten worden in het huishouden. Daarnaast kunnen de ouders gemakkelijker met elkaar praten over de opvoeding van de kinderen en over andere kwesties die met de kinderen te maken hebben. Hierdoor kunnen ze meer steun vinden in elkaar op het gebied van opvoeding, dan wanneer zij in twee verschillende huizen leven. Dit zal uiteindelijk alleen maar ten goede komen van de ontwikkeling en het welbevinden van de kinderen. Ik vind dat dit is waar co-ouderschap om zou moeten gaan. Niet om hoe de ouders weer gelukkig kunnen worden in een leven zonder elkaar, maar hoe het kind het meest gelukkig kan worden bij het veranderen van de gezinssamenstelling. Het belang van de kinderen zou te allen tijde voorop moeten komen te staan.

Belang van de kinderen

Wanneer ouders besluiten om hun huwelijk te verbreken, zal er een ouderschapsplan door hun gemaakt moeten worden. Het is hierbij belangrijk om te kijken naar verschillende mogelijkheden die er zijn op het gebied van co-ouderschap en dan met name in de vorm van birdnesting. Birdnesting is er op gericht de situatie voor de kinderen zo stabiel mogelijk te houden. De kinderen wonen op een vaste plek en de ouders wisselen om de paar dagen. Ik ben van mening dat hierdoor de zorg aan het kind veel beter kan worden vormgegeven. De onrust die kinderen ervaren zal ook minder worden, doordat ze constant hun stabiele woonsituatie behouden. Nogmaals, het belang van de kinderen moet ten allen tijde voorop staan.

Heeft u net de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan? Leg in het ouderschapsplan de omgangsregeling vast en alle andere afspraken rondom de kinderen.

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

  1. Saskia - zondag 04 juni 2017 21:22

    Makkelijker gezegd dan gedaan. 1 van de problemen was juist het totale gebrek aan structuur in het bijhouden van het huishouden door de andere partner. Hoe lekker leeft het in een huis waarbij 1 partner de boel verwaarloost en de andere partner altijd mag boenen? Hoeveel frustraties lopen er dan na een poosje op? Twee ouders in hetzelfde huis betekent nog steeds andere regels. Regels horen voor jonge kinderen bij een persoon, niet bij een omgeving of situatie. Een kind maakt die verschillende regels bij verschillende personen doorlopend mee: bij opa en oma A zijn er andere regels dan bij opa en oma B. Op school andere regels dan op de BSO. En bij papa dus andere regels dan bij mama.
    Birdnesting kan in sommige gevallen best een goede optie zijn. In andere gevallen zet het de bestaande problemen juist voort en is het alsnog schadelijk voor de kinderen: én hun ouders niet meer bij elkaar én nog steeds gemopper over wat partner X wel en niet doet in het huishouden. Is dat werkelijk zo in het belang van de kinderen of is dit een wensgedachte van een beschadigde volwassene die zijn jeugd nog niet heeft verwerkt?
    Ik zie graag wetenschappelijke bronvermelding van die artikelen want volgens mij is het op zijn best anecdotisch bewijs. Kortom: ik geloof er geen snars van dat birdnesting in het merendeel van scheidingen veel beter is dan 2 huishoudens.

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt