| 0 reacties

tags: Ouderverstoting

Een lustrum van verdriet

Dit jaar is het vijf jaar geleden dat ik mijn oudste dochter (Ilse) voor het laatst zag en sprak. Wij hadden samen bij het gemeentehuis afgesproken om daar koffie te drinken. Dolf, haar stiefbroer met wie zij een goede band had vroeg haar na ons gesprek meteen. ‘’Heb jij je moeder net gezien?’’ Dat was het begin van een lange stilte.

Samengesteld gezin

Mijn ex-man had op het schoolplein een vrouw leren kennen, Stella. Je hoort natuurlijk vaak flauwe grappen over de ‘boze stiefmoeder’, maar in dit geval was dat helaas ook waar. Binnen twee weken woonden mijn ex-man en zijn vriendin samen met haar drie zoons, mijn twee dochters en een boerderij aan dieren. Met z’n allen in een 4 kamer flat. Een poosje heb ik gedacht dat de structuur en een veilige plek mijn dochters goed zou doen, maar helaas bleek dit achteraf toch schijn te zijn geweest.

Vier keer zijn mijn ex-man en Stella uit elkaar geweest, vier keer moesten mijn dochters verhuizen en nog veel vaker lieten zij mijn dochters weekenden alleen thuis toen ze nog maar 11 en 14 jaar oud waren.

Vijf jaar geleden toen het hele samengestelde gezin op vakantie waren geweest, gaf Ilse aan geen contact meer met mij en mijn ouders te willen. Volgens Ilse was ik alleen haar biologische moeder en meer niet. Jaren hebben mijn vader en moeder zich voor de kinderen en mijn ex-man ingezet, maar dat was blijkbaar niet genoeg. Ik kan jullie niet uit leggen hoe kapot ik hier van was, maar ik besloot haar wens te respecteren.
Sanne, mijn tweede dochter, bleef gelukkig wel komen. Ik herinner me nog een gesprek met haar in bad toen ze een jaar of 11 was. Ineens begon ze over mijn verslaving aan alcohol jaren geleden (inmiddels ben ik clean). Ze vertelde dat ze me niets kwalijk nam, want ik was er altijd voor haar geweest. Helaas veranderde haar mening over mij snel, want ook Sanne heeft toen zij wat ouder werd het contact met mij verbroken.

Verdriet

Ik vind het heel erg dat mijn kinderen van mijn ex-man geen contact meer mogen hebben met mijn ouders of mij. En geloof me, als het aan Sanne lag dan zou ze vandaag nog naar opa en oma gaan, met mij een wandeling langs het water maken, de paarden aaien en daarna met een bakje chips en Donald Ducks in bad gaan.

Ilse heb ik heel erg gekwetst toen ze jonger was. Ik zou graag tegen haar willen zeggen hoeveel spijt ik heb van vroeger en dat ik zelf ook niet begrijp hoe het zo ver heeft kunnen komen.

Voor Sanne heeft haar vader de keuze gemaakt. Inmiddels zie ik dus beide dochters niet meer. Mijn ex-man heeft de kinderbescherming volledig voorgelogen. Hij beweert dat ik hem onder andere stalk en is daarmee naar de rechter gegaan. Hierdoor is mij het gezag en recht op informatie over mijn kinderen afgenomen.
Ik heb met mijn eigen ogen gezien dat mijn dochters meer structuur en regelmaat nodig hebben. Ik zie het als moeder als mijn plicht om het hier niet bij te laten. Ik zal er alles aan doen om de waarheid boven tafel te krijgen. Het laatste wat ik wil is dat mijn kinderen in leugens moeten leven.  

De namen zijn gefingeerd.

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt