| 2 reacties

tags: Hulpverlening bij scheiding, Vechtscheiding

Mediation en vechtscheiding

Mediation kan veel hulp bieden bij een vechtscheiding. Bij Elker, de organisatie die hulp biedt bij scheiding aan ouders en kinderen, komen jaarlijks honderden ouders die in vechtscheiding zijn geraakt. Zij hebben via hun advocaten een zaak aangespannen over omgang of gezag, en de rechter heeft ze voorgesteld om te proberen de communicatie weer vlot te trekken middels een systeemgerichte mediator. De mediators (Ouderschap na Scheiding bemiddelaars) van Elker zijn tevens als gezinsbehandelaar werkzaam. Zij hebben een pedagogische achtergrond en helpen ouders hun ouderlijke samenwerking na scheiding weer opnieuw in te richten. Ook als de scheiding al jaren geleden is, en soms een van de ouders de kinderen al lange tijd niet heeft gezien.

Het komt vaak voor bij een vechtscheiding dat de band met één van de ouders verstoord is. Het is voor een rechter moeilijk in te schatten of de argumenten die door de ouder waar de kinderen wonen, worden aangevoerd kloppen. Beide ouders hebben een ander verhaal dat vaak haaks op elkaar staat.

Mediation in de praktijk

Zomaar een ochtend in de praktijk. Net koffie gehaald en wacht nu op twee ouders. Vader heeft zijn beide dochters, Mira en Louise, nu 7 en 9, drie jaar niet gezien. De moeder zegt dat vader de knuffels voor de ogen van de kinderen verscheurde. Hij zou een PTSS (stressstoornis) hebben en overspannen zijn, en daarom de zorg en verantwoordelijkheid voor de veiligheid niet meer kunnen opbrengen. Ouders hebben elkaar ook drie jaar niet gesproken en elkaar alleen gezien in de rechtbank. De spanning is voelbaar. Vader noemt inderdaad overspannen te zijn geweest en zijn baan te hebben verloren. Vader wil via de rechtbank de omgang met zijn dochters weer op gang brengen. De rechter stelt voor eerst bij Elker de omgang tussen ouders weer op gang te brengen en eerst oplossingen te zoeken en afspraken te maken over samenwerking en overleg als ouders.

Tijdens de individuele gesprekken krijgt de mediator beide haaks op elkaar staande verhalen van ouders te horen en geeft beiden de ruimte hier uitgebreid over te vertellen. Zij kan haar eigen oordeelsvorming achterwege laten, ook al lijkt de situatie zeer zorgelijk. Tijdens de gesprekken zal blijken in welke mate polarisering en negatieve beeldvorming een rol spelen, en of ouders elkaar tegemoet willen en kunnen komen.

Na drie gezamenlijke gesprekken hebben ouders veel uitgewisseld over het verleden en de wensen voor de toekomst en is de beeldvorming bijgesteld. Het contact tussen de ouders verloopt steeds beter. Ouders maken afspraken over het toewerken naar omgang. Ze bezoeken elkaar thuis zodat ze de situatie waarin de dochters nu verkeren en gaan verkeren kennen. Ook maakt moeder kennis met de nieuwe partner van vader en de pasgeborene. Zo kan ze Mira en Louise vertellen waar vader nu woont en met wie. Wanneer moeder met de dochters naar vader gaat voor een eerste bezoek voelen ze dat moeder hier achter staat en ze het contact met hun vader gunt. Met een goed gevoel kan de mediator dit traject afsluiten.

Het verleden door mediation een plekje kunnen geven

Het is vaak niet makkelijk om na een heftige scheiding die met strijd en verdriet gepaard is gegaan het gezamenlijk ouderschap opnieuw vorm te geven. Wrok, verdriet en pijn kunnen in de weg staan. De moeder van Mira en Louise leefde met de oprechte overtuiging haar dochters te beschermen tegen een vader die niet goed functioneerde. Nu zij er door de scheiding niet meer bij zou zijn als hun dochters bij vader waren durfde zij het niet meer aan dit te laten gebeuren. Zij voelde ook hoe zij haar dochters en hun vader hier onrecht mee aandeed. Het was niet mogelijk op dat moment om deze zorgen met vader te delen. Tenminste niet met hem alleen.

Wanneer ouders in een eerder stadium een mediator hadden betrokken bij het proces was dit misschien wel gelukt. De kracht van de bemiddelaars (mediators) van Ouderschap na Scheiding is eerst aandacht geven aan beide ouders (tijdens individuele intakegesprek) hoe zij goede ondersteuning voor zichzelf kunnen regelen. Als er nog een individueel gesprek nodig is omdat een van de ouders wat meer tijd nodig had en aandacht voor het eigen verhaal, is dit mogelijk.

Het vervolgens samen om tafel gaan, en om de beurt het eigen verhaal te vertellen. Met de enige beperking verwijten en beschuldigingen achterwege te laten, maar vanuit de eigen beleving te vertellen zonder elkaar in de rede te vallen. Dit maakt dat ouders zich door elkaar gehoord voelen. Ook al deed dit niet af aan het gevoel van pijn en onrecht over wat er was gebeurd. De enige manier om het ouderlijk overleg vorm te geven was hier eens streep onder te zetten en de dit door ieder persoonlijk verder te verwerken, niet meer met elkaar.

Dit maakte dat ouders na een paar gesprekken in staat waren alsnog een ouderschapsplan te maken.

In afwachting van mediation?

Als u in een situatie zit waarin u wacht op hulp, bijvoorbeeld de start van een mediation, kunt u met behulp van dit e-book goed voorwerk doen waardoor de hulp meer kans op slagen heeft.

Het richt zich onder andere op de communicatie met uw ex-partner en het stoppen met strijden, waardoor de kinderen zo min mogelijk schade kunnen ondervinden.

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

  1. Peter - maandag 15 september 2014 11:02

    QUOTE: " Het is voor een rechter moeilijk in te schatten of de argumenten die door de ouder waar de kinderen wonen, worden aangevoerd kloppen. Beide ouders hebben een ander verhaal dat vaak haaks op elkaar staat. "

    Kinderen WONEN bij beide ouders. Bij de een qua duur wat langer dan de andere ouder, wellicht, maar kids wonen bij BEIDE ouders.

    Voor het HANDHAVEN van de rechten van kinderen en ouder waar het kind niet de meeste tijd woont is het ook in het geheel niet van belang of de argumenten van de ouder waar het kind langer (qua tijd ) woont kloppen.
    Kinderen en ouders hebben RECHT elkaar te kennen en het is ook noodzakelijk voor het welbevinden en de toekomst van beiden. Wat een ellende overkomt ouders en kinderen van wie deze rechten geschonden worden en hun belangen genegeerd!!

    Een rechter moet (wijs geworden door de huidige misstanden ) gewoon doof zijn voor argumenten, zeker als hij/zij niet wenst/kan/wil bepalen welke zwaarte deze argumenten hebben. Maar al te vaak worden leugens van moeders klakkeloos voor waar aangenomen, zelfs al zijn er onderzoeken aangedragen die de argumenten ontkrachten. Dan nog worden leugens en onwaarheden voor waar aangenomen en kinderen en ouders langdurig in meer of minderen mate van elkaar gescheiden, met verstrekkende gevolgen verder in tijd als gevolg.
    En in navolging van de partijdige rechter volgen velen na hem/haar, zoals scholen, om maar een voorbeeld te noemen.

    Kinderen hebben rechten en belangen en de rechter moet die onderkennen en derhalve argumenten ( van vaak de moeder ) tegen contact tussen vader en kids met argwaan bezien en wegen, i.p.v. deze argumenten klakkeloos voor waar aan te nemen met polariseren als gevolg.

    Hoogst schadelijk en de kiem van een vechtscheiding, dat gedrag van rechters.

    Onmin beslecht je niet met polariseren, met oorlog. Onmin is een zaak van het individu dat een gebrek heeft aan begrip, accepteren, vergeven en loslaten. Die 4 begrippen vergroten is waar een rechter op zou moeten aansturen. Het tegendeel gebeurd heden ten dage, waardoor rechters bijdragen in negatieve zin, met in hun kielzog allerlei instanties die er nog eens een schepje bovenop doen, zoals de Raad en Jeugdzorg.

    Omgangshuizen zijn een kwalijk gevolg van het polariseren van rechters en niets meer dan tijdrekken en het ondertussen schenden van rechten van kinderen en hun ouders.



  2. Reigerschap - woensdag 08 februari 2017 11:08

    Hè, wat fijn, zulke redelijke ouders. Al lezend kan ik de vraag niet onderdrukken: Waarom zijn die überhaupt in een vechtscheiding beland? Deze mensen zijn toch zelfreflectief, redelijk, bereidwillig? Zijn er echt vechtscheidingen die zich zó eenvoudig laten oplossen?

    Ik zit er middenin. Mijn ex wil gezag. Omgang vindt hij belangrijk, maar eerst moet dat gezag geregeld. De mediator via de rechtbank gooide al direct na de intake de handdoek in de ring: mijn ex had zijn eigen realiteit, liet geen enkele ruimte voor een ander, wilde het gesprek steeds domineren en stelde zich ronduit neerbuigend en eisend op. 'Met een narcist overleggen kun je vergeten,' was haar conclusie 'en dus ga ik met je bespreken wat je kunt doen om te zorgen dat jij en jullie kind veilig zijn - ook emotioneel.'

    Stalken. Geweld, ook tijdens de omgang. Laster. Intimidatie. Juridisch stalken (hij procedeert met toevoeging, ik niet).

    'Wat zou er gebeuren als u zou stoppen met vechten?' zei de dame van Veilig Thuis. 'Met name het conflict is namelijk schadelijk voor uw kind!'.

    Hoe leg je mensen uit dat het conflict alleen zou stoppen als ik mijn ex in werkelijk alles zijn zin zou geven? Toegang tot mijn leven, mijn lijf (hij heeft immers 'recht' op sex), mijn geld, mijn capaciteiten? Dat dat waarschijnlijk niet eens genoeg is? Dat het immers ten tijde van de relatie niet anders was? Dat mijn 'bijdrage' aan het conflict behelsde dat ik het gore lef had een eigen leven te willen? Een leven zonder intimidatie, dreiging, kleineren, schulden, schreeuwpartijen - ook voor mijn kind?

    Daarom: dit soort Fata Morgana's werken de gaslighting van dit soort karakters in de hand. Stop met het verwijt, stop met roepen dat 'waar er twee vechten er twee schuld hebben.' En in vredesnaam: stop met suggereren dat een goed gesprek 'het heus wel oplost' met daarop het verwijt dat het gedrag schadelijk is voor het kind. Natuurlijk is het dat! Dat weet de gezonde ouder ook, en die gaat zich alleen maar machtelozer voelen. Die kan namelijk geen kant uit: als de ex beslist dat er een conflict is, dan valt daaraan niet te ontkomen. En de schade aan het kind of de ex-partner, dat kan een narcist, ASP'er of psychopaat niets, maar dan ook echt helemaal niets schelen! Winnen, de macht - alleen dat telt. Desnoods ten koste van alles.

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt