| 0 reacties

tags: Ervaringsverhalen

Na de scheiding verder gaan

Deze week een blog van Vera. Vera is moeder van een tweeling van 11. Toen haar kinderen 4 jaar waren is ze gescheiden. In deze blog vertelt ze over hoe het contact nu is met haar ex-partner.

Nieuwe fase na de scheiding

Na de eerste moeilijke jaren, waarbij er veel momenten pijnlijk voor me waren zijn we nu in een andere fase beland. In de fase dat de vader van mijn kinderen en ik beiden een nieuw leven hebben opgebouwd. Ik met mijn nieuwe partner (inmiddels zelfs man). De vader van de kinderen heeft ook een nieuwe relatie. Met een vrouw met wie ik het goed kan vinden. Ik ben haar oprecht dankbaar voor de liefde en de zorg die ze geeft aan onze kinderen. En blij dat ze veelvuldig overleg tussen mij en haar partner, mijn ex, normaal vindt. Hoe bijzonder is dat?
En vraag je je af of dit nooit lastig is of ingewikkeld? Uiteraard blijven er lastige dingen; een dochter die kenbaar maakt graag te gaan winkelen met de vriendin van papa i.p.v. van met mij. Enthousiaste verhalen over een weekend weg met de familie waar ik ooit ook toe behoorde. Of een opmerking over papa die de allerlekkerste lasagne kan maken en dat op het moment dat ik de lasagne op tafel zet! En dat alles nog los van de standaard opmerking van pre puber dochter, 11 jaar, die als we maar iets van haar verwachten, steeds roept dat ze bij papa gaat wonen.

Er blijven momenten van incasseren.
Wij roepen hier vaak grappend bij van alles; ' ... kun je leren'  (bijvoorbeeld communiceren, kun je leren) Zo ook incasseren, jawel dat kun je leren. Uiteraard gaat dit de ene keer dit gemakkelijker dan de andere keer maar ik probeer het wel.

Groepsapp

Je wint er niets mee door primair, emotioneel te reageren, je verliest er wel iets mee; onbezorgde kinderen. De kinderen hebben hier, net als ik, niet voor gekozen. Op dit moment zou ik het overigens niet meer anders willen. Ik ben heel erg gelukkig met mijn nieuwe man die geniet van het deel uit maken van een gezin. De kinderen inmiddels ook niet meer, denk ik. Hun stiefouders zijn zeer betrokken en met z'n vieren zijn we er echt voor de kinderen. Er is altijd iemand thuis voor ze en voor ons als opvoeders zijn de lijnen tegenwoordig kort met de aangemaakte groepsapp 'Kids'

Ps.De enige die het moeilijk vindt om niet te primair en te emotioneel te reageren is mijn vader en opa van de kinderen. Het feit dat we niet meer samen zijn als gezin heeft hem diep geraakt, inclusief de manier waarop. Zijn dochter en de kleinkinderen zijn z’n alles, dus wie kan hem dat kwalijk nemen?

Wat is uw ervaring?

Is de communicatie bij u na jaren beter geworden? Of ging dit direct al goed? Wij zijn benieuwd naar uw ervaring. Laat uw reactie hieronder achter.

 

In verband met privacy zijn in deze blog fictieve namen gebruikt.

 

 

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

Nog geen reacties

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt