| 1 reactie

tags: Ervaringsverhalen, Kinderen/jongeren en scheiding

Niets is wat het lijkt

Hoe hecht en leuk het gezin van mijn beste vriendin ook leek, na jaren bleek het toch schijn te zijn geweest. Op de basisschool kwam ik minimaal een keer per week bij mijn vriendin thuis. Dat is nu alweer zo’n 13 jaar geleden. Jaloers is misschien een groot woord, maar ik had er altijd respect voor hoe zij met elkaar in het gezin om gingen. Het was er altijd gezellig thuis, mijn vriendin en haar broertje hadden (in mijn ogen) nooit ruzie en haar ouders pasten gewoon perfect bij elkaar, dacht ik.

Geschokt

Toen ik op een gegeven moment hoorde dat zij na jaren uit elkaar gingen geloofde ik het eerst niet. Ondanks dat ik haar vrijwel nooit meer spreek doordat wij allebei hele andere dingen in het leven doen, schrok ik er enorm van toen ik het hoorde. Iets wat niemand zag aankomen, is toch gebeurd.

 

De vader van mijn vriendin grapte wel vaker tegen haar moeder dat zij moest oppassen voor haar collega, ‘’Na 1 etentje zie ik meteen al dat die kwal jou wel ziet zitten, kijk maar uit.’’ Hij bracht het meer sarcastisch dan serieus waardoor wij vaak in de lach schoten. Als klein meisje kan jij je helemaal niet inbeelden dat je papa en mama niet meer in hetzelfde huis wonen. En al helemaal niet dat ze dan ook nog een nieuwe partner hebben. Toch bleek de vader van mijn vriendin wel gelijk te hebben, want na een paar jaar hadden de moeder van mijn vriendin en haar collega het toch gezelliger samen dan normale collega’s hebben. De vader van mijn vriendin begon iets te merken. Zijn vrouw kwam steeds vaker laat thuis van haar werk en zij moest ineens ’s avonds overwerken terwijl zij dat voorheen nooit hoefde. Wanneer de vader van mijn vriendin haar hiermee confronteerde gaf ze toe dat zij gevoelens had ontwikkeld voor haar collega en hij voor haar.

Een nieuwe start, voor iedereen

Na maanden therapie, kwam het hoge woord eruit: ze gingen scheiden. Naast mij (als vriendinnetje van hun dochter) waren er nog veel meer die het niet konden geloven. Soms zie je scheidingen wel aankomen, wanneer twee personen gewoon niet bij elkaar passen of als er veel gebeurd is bijvoorbeeld. Maar dit, dit was anders. De ouders van mijn vriendin pasten juist heel erg goed bij elkaar. Ze hadden dezelfde hobby’s, ze hadden nooit ruzie, hielden van dezelfde muziek en films, noem het maar op. Blijkbaar is dat niet altijd genoeg voor het tot stand houden van een relatie. Ik weet nog goed wanneer ik mijn (oude) beste vriendin voor het eerst sinds het grote nieuws weer tegen kwam. Ik zag aan haar hoe zij er doorheen zat, maar ik wilde ook niet over de scheiding van haar ouders beginnen. De vraag: ‘’Hoe gaat het met je?’’ kreeg zij waarschijnlijk al vaak genoeg.  Nu haar ouders inmiddels een aantal jaar uit elkaar zijn, zie ik dat het haar goed gedaan heeft. Ze is zelfstandiger geworden. Ze ziet in dat het beter is zo en dat haar moeder, vader, maar ook zijzelf en haar broertje gelukkiger zijn dan voorheen. Al die tijd dat haar ouders samen waren ontbrak er toch iets in hun gezin. Dat ‘iets’ hebben haar ouders nu gelukkig gevonden bij hun nieuwe partner. Ik heb er respect voor dat zij het negatieve heeft weten om te buigen tot iets positiefs. Scheiden is nooit leuk en heeft altijd een enorm grote impact. Probeer er echter positieve dingen uit te halen en er van te leren, zodat het je in je verdere leven kan helpen.
 

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

  1. KelAcuppy - zaterdag 08 juli 2017 11:26

    Cialis Dopage <a href=http://cheapviapill.com>buy viagra online</a> Que Es La Kamagra

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt