| 1 reactie

tags: Ouderverstoting

Ouderverstoting

Jonge kinderen kun je van alles wijs maken. Over Paashazen, Sinterklazen, monsters onder het bed, heksen, boze stiefmoeders! Als je het verhaal maar overtuigend brengt, slikken ze het zo.

Een moeder is heel boos op haar ex, omdat hij er met een andere vrouw vandoor is gegaan. Het liefst wil ze die bedrieger nooit meer zien. Dat verkondigt ze aan wie het maar wil horen, ook aan de kinderen. Die vent is niet te vertrouwen.

Een vader is jaloers op zijn ex, omdat de kinderen het hoofdverblijf bij haar hebben gekregen en hij ook nog eens veel alimentatie moet betalen. Wat denkt dat kreng wel niet? De kinderen krijgen bij elk bezoek aan hun vader te horen, dat hun moeder een verschrikkelijk mens is.

De andere ouder kan gemakkelijk zwart worden gemaakt. Het doel: de andere ouder uit het leven van zichzelf en dat van het kind te verbannen.

Verstoten van een ouder, bewuste of onbewuste actie?

Niet altijd is er alleen maar sprake van kwade opzet. Misschien heeft één van beide ouders in het verleden dingen gedaan, die tot veel verdriet, angst of boosheid hebben geleid bij de andere ouder. Ook kan het zijn dat er bedreigende of gevaarlijke situaties zijn geweest.

Een vader die een paar keer zo kwaad werd dat hij een deur intrapte, een raam vernielde, de auto bekraste….

Een moeder die nooit interesse toonde in de kinderen, die geen ouderavonden op school of sportwedstrijden bezocht……

Het beeld dat de ene ouder van de andere heeft is daardoor heel negatief gekleurd. Het kan dan ook heel moeilijk zijn om de positieve eigenschappen en gebeurtenissen te benoemen.

Ouder en wijzer?

Niet alleen jonge kinderen zijn vatbaar voor wat de omgeving hen vertelt. Oudere kinderen zijn beter in staat om een eigen oordeel over personen of situaties te vellen. Maar hoe kun je zelf een goed beeld van iemand vormen, als je die persoon (bijna) nooit ziet? Wanneer je jarenlang van de hele familie te horen krijgt, dat je vader onbetrouwbaar of gevaarlijk is dan is het moeilijk om dat niet te geloven. Als verteld wordt dat je moeder jullie allemaal in de steek heeft gelaten en je hoort daarna niets meer van haar, dan zal dat verhaal wel kloppen. Als een vader of moeder (bijna) niet in beeld is, kan een kind niet zelf ervaringen opdoen met die ouder. Het weet niet uit eigen ervaring of de ouder wel of niet aardig is, wel of niet eerlijk, wel of niet …

De druk van de ketel halen

Het is gemakkelijker als kind om je mond te houden of te knikken, als vader weer eens tekeer gaat over moeder. Of waarom zou je nog iets aardigs zeggen over je vader, als je weet dat je moeder je daarvoor straft? Wanneer de druk te groot wordt kan een kind ervoor ‘kiezen’ om de kant van één van beide ouders te kiezen. Het wil de andere ouder niet meer zien. Omdat het rust geeft. Even geen strijd meer.

Compaiz vindt dat kinderen recht hebben op contact met beide ouders. Artikel 9 van het Kinderrechtenverdrag gaat daarover.

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

  1. Peter - zondag 21 september 2014 11:35

    Op mijn suggestie aan Dhr van Nispen ( 2e kamer fractie SP, de SP (Quick Schuit) heeft het klemcriterium de wet in gebracht!!) dat het KLEMCRITERIUM ( http://klemcriterium.wordpress.com ) de wet uit MOET kwam het volgende antwoord:



    Geachte heer ***,

    Bedankt voor uw email, die ik met belangstelling heb gelezen. Ik ben overigens geen woordvoerder jeugdzorg, maar familierecht heb ik wel in mijn portefeuille.
    Dat u al zoveel jaar uw kind niet kunt zien, moet afschuwelijk zijn. Sterker nog, ik kan mij daar niet eens een voorstelling van maken.
    Helaas is dit een bekend probleem. Zeker als er sprake is van een conflictueuze echtscheiding, waarbij beide partners het niet samen eens worden over gezag en/of omgang met het kind, is er geregeld geen oplossing denkbaar waarin beide ex-partners zich kunnen vinden.
    De vraag is echter wel, of dit met wetgeving kan worden opgelost. Al begrijp ik uw kritiek op het klem-criterium zeker.
    De SP heeft het enkele jaren geleden voor elkaar gekregen dat het gelijkwaardig ouderschap in de wet is komen te staan. Daarmee poogden wij (met name) vaders een sterkere positie te geven, door op te nemen dat het kind recht heeft en behoudt op opvoeding en verzorging door beide ouders, ook na echtscheiding.
    Daarmee zijn de problemen inderdaad niet weg. Uw email toont dat aan.
    Maar hiermee is ook aangetoond dat een wetswijziging niet opeens het effect heeft dat er geen problemen meer zullen zijn met betrekking tot gezag en/of omgang. Dat is spijtig. Nog los van de vraag wat er dan precies wel in de wet zou moeten komen te staan, duren wetswijzigingen jaren, en gelden wetten niet met terugwerkende kracht.

    Met vriendelijke groet,
    Michiel van Nispen
    SP Tweede Kamerlid, woordvoerder Justitie


    Mijn bezwaren tegen het klemcriterium zijn het gevolg van de ervaring dat VANWEGE het klemcriterium in de wet in een vroeg stadium in het juridische getouwtrek de advocaat van mama al aan het toewerken was/is naar de toepassing daarvan en DUS mama influistert om vooral NIET te communiceren, want dan is een klein tikje tegen de bal door de rechter al voldoende om het klemcriterium van toepassing te verklaren. Moet de rechter wel nog even ( Mijn andere GROTE bezwaar ) blijk geven van vooruit in tijd kunnen zien (rechters zijn kennelijk?? helderzienden), omdat hij moet verklaren te menen/weten dat er in de (nabije) toekomst geen verbetering in de communicatie op zal treden en DUS???? het kind klem zal komen te zitten, danwel verloren zal raken tussen ouders.

    Kip - ei verhaal.

    DOOR de aanwezigheid van het klemcriterium in de wet is van meet af aan mama aan het zwijgen, op aangeven van haar advocaat en weigert constructief te overleggen.
    Daarmee krijgt ze haar zin en is door het tikje tegen de klemcriterium-bal de polarisering compleet.

    En DAARDOOR, door deze geschiedenis EN het aanwezig zijn van het klemcriterium in de wet, komt ons kind DUS klem te zitten en is communicatie in de toekomst niet te verwachten. Zwijgen en niet communiceren is namelijk LONEND, voor de rechter, de advocaat en mama. Ze "winnen" er gezamenlijk bij.
    Mama heeft met haar wangedrag "gelijk" gekregen, advocaten en rechter genereren omzet.

    Papa en kind hebben het nakijken.

    Zo creëert de WET dus kindermishandeling en lokt deze uit.

    En dat aangekaart bij de 2e kamerfractie van de SP geeft bovenstaande laffe reactie en er verandert dus geen moer.

    Kun je als vader nog zo je best doen om in dialoog te blijven...... Eigen Kracht conferentieS organiseren en wat nog meer.

    De WET steekt er wel een stokje voor, voor die dialoog, en geen hond die daar wat aan wenst te doen.

    Goed voor de werkgelegenheid en/bij de "hulp"verlening, die draaien overuren, maar in het werkelijke belang van KINDEREN is dit natuurlijk in het geheel niet.

    De overheid lokt kindermishandeling en ouderverstoting uit.

    Het werkelijke belang van elk kind is vrede en VERZOENING tussen ouders!!

    Gegroet,

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt