| 22 reacties

tags: Ervaringsverhalen, Ouderverstoting

Ouderverstoting; een andere vorm van psychische mishandeling?

Deze week een blog van een vader over ouderverstoting, ook wel bekend als Parental Alienation Syndrome (PAS). Er is sprake van PAS wanneer een kind na een scheiding - zonder aanwijsbare reden - een ouder niet meer wil zien, wat vaak is toe te schrijven aan de houding van de ouder waar het kind bij woont.

Weerzien na 25 jaar

De dagen tikten weg. Niet wetende hoe lang het zou gaan duren. Dagen werden weken, weken werden maanden en maanden werden jaren totdat er 25 jaren voorbij waren en het eerste contact tussen mij en mijn kind zich weer aandiende. Ik bleek "een gewoon mens" te zijn. Dat was schrikken want het beeld dat er bij mijn kind leefde, inmiddels ook al volwassen, was dat ik wel een hele slechte ouder moest zijn want de andere ouder had hem dat doen geloven. Na de eerste ontmoeting volgde een tweede en derde ontmoeting, zijn vrouw kwam in beeld, het kleinkind en langzaam bouwde men het contact verder uit overigens zonder dat de andere ouder er ook maar iets van wist. Toen het eerste kind over de brug was, dacht het andere kind: “als jij gaat dan probeer ik het ook stiekem om mijn vader te zien". Later volgde er nog een kind. Weinigen kunnen zich dit waarschijnlijk voorstellen, gelukkig maar. Duidelijk zal zijn dat dit mij (de verstoten ouder) diep in de ziel raakt.

Ouderverstoting

Ouderverstoting komt vaker voor dan je zou denken. Vaak is het gerelateerd aan (v)echtscheiding en het kan vanuit twee kanten zijn namelijk kind-ouder en soms ook ouder-kind. Soms is er niet direct sprake van "verstoting" maar wellicht bescherming van de eigen persoon. Elk geval van ouderverstoting staat op zichzelf en een standaard "oplossing" of hoe hier mee te dealen is er eigenlijk niet.

Van nature en onder normale omstandigheden heeft een kind een loyaliteitsband met beide ouders. Bij een echtscheiding komt het regelmatig voor dat een ouder de andere ouder in een negatief beeld probeert te plaatsen waardoor er een kans bestaat dat de loyaliteit van het kind voor die ouder gaat “splijten”. In andere gevallen komt het wellicht omdat het kind de andere ouder (tijdelijk) niet kan of mag zien. Soms zou je je kunnen afvragen of de rechtsspraak voldoende op de hoogte is van het feit dat er ouders zijn die hun kind het recht ontnemen de andere ouder te zien. In de meeste gevallen is de vader de verstoten ouder. Wellicht heeft dit te maken met het feit dat de moeder vanuit het oude rollenpatroon de zorg voor de kinderen op zich nam.

Een van de klachten is dat PAS te vaak gerationaliseerd wordt of dat er gewoon overheen gekeken wordt. Een kind middenin een conflict tussen ouders zetten is schadelijk voor het kind. Kinderen worden verscheurd en er is geen enkele sprake van een win-win situatie. Laat de kinderen zelf kiezen o.b.v. hun eigen ervaring in het contact met een ouder. Ontneem kinderen niet de waarde om beide ouders te mogen kennen, van ze te mogen en blijven houden. Zorg als ouders ervoor dat je er samen (op je eigen manier) er voor hen kunt zijn, om ze samen naar volwassenheid te brengen in de jaren die nog komen gaan!

Nooit te laat voor een nieuwe start

Je kind is een parel en heeft er echt op kind te mogen zijn met beide ouders aan zijn of haar zijde. Gun het je kind, het kan nog steeds elke dag, elke week, elke maand, elk jaar. De tijd die verloren is krijg je niet meer terug maar voor een nieuwe start is het nooit te laat!

De nieuwste blogs en nieuwsartikelen als eerste in uw mailbox?

Reacties

  1. Riaz - vrijdag 03 juli 2015 10:14

    Dit is zo bekend. Heb mijn dochtertje nu al bijna 5 maanden niet gezien omdat de moeder omgang heeft stopgezet. Aangifte loopt voor de 2e keer. 1 week geleden mijn dochter bij de mediator gezien en kon mijn oren niet geloven hoe zij tegen me is gekeerd. Tussentijds stiekeme berichtjes van haar gehad dat ze van me houd en me mist. Dat doet ze nog steeds zegt ze maar wilt niet naar me toe. Gebroken en machteloos voel je je. Van binnen diep aangetast. Dit allemaal voelt dubbel als je er dan over nadenkt wat je kind zou moeten voelen. Schuldig voel je je en je gaat geloven dat je zelf een slechte ouder bent. Een oplossing hoe ermee om te gaan weet ik niet. Slopend is het voor jezelf maar zeker voor je kind.

  2. Petra Van Den Hoeck - vrijdag 03 juli 2015 11:06

    Dag

    Bedankt om je verhaal te delen. Verhalen zoals het jouwe geven andere ouders de moed, de hoop niet op te geven en hun deur te laten openstaan.

    Ik ben de coördinator van www.huisvanhereniging.be, wij willen meer bekendheid rond PAS creëren, opleidingen organiseren en een centrum oprichten waar vervreemde kinderen en hun verstoten ouders via een doorgedreven ambulante therapie herenigd worden.

    Wij organiseren regelmatig bijeenkomsten, zou het je interesseren eens langs te komen om je verhaal te delen. Ik ben ook gecontacteerd geweest door de redactrice van een Belgisch maandblad 'Goed Gevoel' , die een artikel wil brengen rond oudervestoting en een ouder en een kind zoekt waarbij contactherstel is en die zouden willen getuigen. De getuigenis kan anoniem en je kan het artikel ook nalezen alvorens het gepubliceerd wordt.
    Stuur een mailtje naar info@huisvanhereniging.be als je interesse hebt.

    Hartelijke groeten
    Petra

  3. Erik van der Waal - vrijdag 03 juli 2015 13:24

    Prima blog op Compaiz van een exemplarisch voorbeeld van oudervervreemding/-verstoting.

    Het is goed om aan het onderwerp oudervervreemding (Parental Alienation) en ouderverstoting extra aandacht te besteden, iets dat inmiddels al enkele decennia bekend is en eigenlijk pas de laatste jaren rond het thema 'vecht'scheiding steeds meer in beeld en in de media aan de oppervlakte, komt. Ook in België wordt hier aan gewerkt.

    Oudervervreemding wordt in Nederland steeds meer gezien als een ernstige vorm van psychisch/emotionele kindermishandeling.
    Het is een vorm van ziekmakend ouderschap (pathogenic parenting, zie column hierover op herverbinden.nl) met ernstige psychische gevolgen voor het kind én verstoten ouder/familie. Zie ook het boek 'Foundations' van C.A. Childress Psy.D. (An Attachment based model of Parental Alienation, mei2015).
    De spanningen kunnen hierbij zodanig hoog oplopen en jarenlang voortslepen (helaas ook agv juridische trajecten en handelingsverlegenheid bij instellingen..) dat er jarenlang van familiedrama's gesproken kan worden. Een familiedrama hoeft niet altijd met dodelijke afloop(..) te zijn om een familiedrama genoemd te kunnen worden. Vele duizenden kinderen en hun verstoten ouders en familie zijn hiervan jaarlijks de dupe.
    Zo is ook het recente rapport (2 juli 2015) van de (Kinder)ombudsman (gerelateerd aan het gebrek aan handhaving van omgangsregelingen) hier een aspect van waarvoor terecht landelijk aandacht wordt gevraagd.

    Via www.HerVerbinden.nl is hierover in Nederlandse context veel informatie beschikbaar en advies te verkrijgen voor zowel gemeenten, organisaties, instellingen (op gebied van beleid/aanpak/training), als particulieren.

  4. Christina-45 - zondag 05 juli 2015 17:48

    Fijn dat hier meer aandacht wordt geschonken!

    Als kind heb ik doordat mijn moeder altijd zei als ik van mijn vader thuis kwam, volgens haar was ik dan ontzettend moeilijk en dwars, op een gegeven moment het contact met mijn vader verbroken.
    Wou niet steeds die ruzies dacht dat allemaal door mij kwam, maar je komt als kind zijnde zo klem te zitten niet meer normaal ze zetten zo'n druk op je, de ouder waar je thuis woont!
    Heb me er altijd rot onder gevoeld ( dat ik mijn vader in de steek liet) heb me dat nooit zelf vergeven.
    Mijn vader vond het verschrikkelijk!

    Hoopte dat er rust zou komen maar helaas dat pakte anders uit kreeg toen nog meer ruzies thuis. Pas velen jaren later toen ik al niet meer thuis woonde kwam ik van school, fietste naar waar ik toen woonde kwam ik ineens op straat mijn vader tegen. Durfde niet zo goed naar hem toe te gaan was bang dat hij boos werd, heb mij over de angst heengezet , ben toch naar hem toe gegaan maar in plaats van dat mijn vader boos werd waar ik zo ontzettend bang voor was, was hij zo blij hij huilde gewoon. We hebben adressen uitgewisseld, ons contact is altijd goed geweest.

    Dus alsjeblieft vaders die dit overkomt houdt hoop en blijf voor je kind(eren) openstaan. Waar ik over praat is van de scheiding toen was ik 10 jaar. Op ongeveer mijn 11 bijna 12 jaar toen ik het contact heb verbroken met mijn vader en pas op mijn 17 -de kwam ik hem weer tegen en ik ben nu 45.

    Heb hele mooie herinneringen aan hem want mijn vader heeft dementie en herkent mij niet meer helaas.












  5. Riaz - dinsdag 07 juli 2015 12:52

    Wauw Christina. Dit is inderdaad wat er ook door me heen gaat als ik aan mijn dochter denk en bang voor ben. Ik ben pas 35 jaar. Op mijn 25e was ik al vader. Na de echtscheiding nu 7 jaar verder is mijn dochtertje 10 jaar en ik geloof er ook heilig in dat mijn dochtertje met soortgelijke gevoelens rondloopt. Ik zal nooit opgeven ook al ga ik er zelf ook ten onder en de deur zal altijd openstaan mocht mijn dochter contact totaal verbreken. Hier wordt zo weinig aandacht aan gegeven dat deze dingen door blijven gaan. En ook dat voelt als machteloosheid. Je kind zien en voelen wat ze voelt en meemaakt en niets kunnen of mogen doen om haar te helpen maakt je ook kapot. Blij om te lezen dat je toch je vader terug hebt gevonden. Je kan het zien als toeval maar ik zie het wel als dat het voorbestemd was.
    Als vader zijnde zelf, zal ik in ieder geval nooit mijn kind erop wijzen of aangeven dat het haar schuld is. Kinderen zijn nooit de schuldigen ook al is er sprake van psychische en emotionele mishandeling. Sommige ouders hebben het niet door dat hier soms zelfs onbewust sprake van is. Jammer genoeg.
    Ik hoop dat hier echt ooit wat aan gedaan wordt.

  6. Dude - dinsdag 14 juli 2015 14:30

    Op dit moment leeft mijn zoontje zo ongeveer 40% bij mij. De ene week verblijft hij iets langer bij zijn moeder als de andere week. Sinds zijn geboorte heb ik een jaar geen contact mogen hebben van zijn moeder en is uiteindelijk via de rechtbank dit alsnog van de grond gekomen. Ik weet dat er daar anti gevoelens worden geuit en het is hem zelfs met de paplepel ingegoten. Hij wordt er voor beloond (met positieve aandacht) en beboet (met negatieve aandacht etc) als het gaat om zijn gevoelens over zijn vader.

    Wat me opvalt is hetgeen er hier over gesproken wordt, gaat over zeer langdurig afwezige ouders, maar ik merk zelf op dat mijn zoontje, onder mijn ogen, nog steeds de eerste momenten (+- een dag) na zijn overdracht van 6 dagen 'afwezig' kan zijn. Om vervolgens heel aanhankelijk telkens mij te vertellen dat hij me lief vind. Uiteraard vleidt me dat, maar ik vind het zelf absoluut niet nodig dat hij zich schuldig gaat voelen over zijn anti-houding die hij aanneemt om zijn moeder gelukkig te houden.

    Ik hoop echt met alle macht psychische problemen/het aanleren van leugens bij hem te voorkomen, maar het is erg lastig om hier materiaal/kennis/hulp bij te vinden

    Elke tip is wat dat betreft welkom

  7. Henk - maandag 27 juli 2015 07:04

    Goed dat hier aandacht aan wordt besteed. Ik ben sinds 5 jaar gescheiden; mijn ex ging er vandoor met een ander en ik werd onverwachts geconfronteerd met een scheiding. Mijn zoon was nog geen jaar oud en mijn dochter was destijds 4 jaar oud. Ondanks mijn "status" als entertainment vader, toch moeten strijden voor co-ouderschap, omdat ik angst had dat mijn zoon "papa" zou zeggen tegen de nieuwe partner van mijn ex en omdat ik altijd zorgtaken heb vervuld tijdens het huwelijk. Angst om mijn kinderen te verliezen na een scheiding is voor de vader altijd aanwezig. Helaas, nu anno 2015 nog steeds.

    Nu, ruim 5 jaar later, heb ik vanwege de wetswijziging gevraagd om een herziening van de kinderalimentatie. Na diverse pogingen - omdat communicatie over andere zaken goed gaat, maar als het om financiën gaat, blijft het moeilijk communiceren - rest mij niets anders dan via de rechter tot herziening over te gaan. Helaas, want ik merk dat juist door tussenkomst van advocaten het nog steeds voorkomt dat er alsnog een vorm van vechtscheiding ontstaat. Mijn ex heeft in haar verweer ineens gedreigd om mijn dochter, die bij mij staat ingeschreven, op haar naam te zetten als "hoofdverblijfplaats". Wederom leef ik in angst en onzekerheid. Als vader sta je nog steeds met je rug tegen de muur en dat vind ik zeer zorgwekkend.

    Ik streef naar gelijkwaardig ouderschap en vervul het ook als zodanig. Mijn angst is ook dat mijn ex - indien de rechter de wijziging van hoofdverblijfplaats doorzet - een vorm van ouder verstoting zal gaan aannemen. Als zorgzame vader, blijf ik bestempeld als "loserpapa" die het in haar ogen eigenlijk nooit goed doet, terwijl de kinderen 3 dagen per week bij mij zijn en het erg fijn hebben.

    Bedankt voor jullie reacties en de aandacht die het krijgt. Ook al zijn jullie verhalen nog veel ernstiger! Ik weet dat er veel vaders met dezelfde zorgen zitten als ik en ook op zoek zijn naar meer steun, zonder tussenkomst van dure advocaten e.d. Daar ligt naar mijn mening ook een probleem! De rechtspraak in Nederland dient ook te worden aangepast; niet alleen spreken van "gezamenlijk gezag" maar ook gelijkwaardig ouderschap en niet meer spreken van een "verzorgende ouder" en een "niet- verzorgende ouder" als het kind niet meer bij jou ingeschreven staat. In mijn geval is dat wat er voor mij overblijft: een "niet- verzorgende ouder"?

  8. Joost - dinsdag 04 augustus 2015 09:16

    @Henk Er zijn vele procedures opgestart omdat een ouder binnen het nederlandse recht mag weigeren om financiele gegevens aan te leveren. Te gek voor woorden maar idd dan rest niks anders dan opnieuw naar de rechter te gaan en dat is een volkomen normale werkwijze - gaat het niet links om dan rechtsom - het is een wetswijziging en staat los van jou.

    Wijziging van hoofdverblijplaats staat los van ouderschap - vaak heeft dit oa van doen met fiscale voordelen en niet met ouderschap.

    Een "loserpapa" bestaat niet het gevoel misschien wel.

    Idd de rechtspraak mbt familierecht is toe aan modernisering.

    Blijf bij jezelf geef je kinderen liefde en wees een trotse vader want dat hebben de kinderen nodig.

  9. dochter - maandag 17 augustus 2015 16:38

    Ik ben opgegroeid zonder mijn vader, althans ik schijn hem wel af en toe gezien te hebben toen ik klein was. Ik herinner me echter niets meer. Altijd doodsbang geweest ook ernaar te vragen. Ben volledig geisoleerd opgevoed, verdere familie van beide kanten ook nooit mogen zien. Nu na 30 jaar kwam het gesprek er op met mijn moeder en geeft ze mij overal de schuld van. IK heb op mijn 6e besloten mijn vader niet te willen zien 'omdat hij geen cadeautjes mee bracht' en IK weet al 30 jaar lang niets omdat ik er zelf nooit naar gevraagd heb. Herinner me nog dat ik op de basisschool zei 'dat ik geen vader had' als klasgenootjes ernaar vroegen. Kortom, uitspraken die een kind nooit uit zichzelf zou doen. Mijn moeder heeft mij dat allemaal aangepraat, gehersenspoeld. Nu ben ik volwassen en ben ik eindelijk ontwaakt uit die hele leugen, heb mijn vader opgespoord en binnenkort ontmoet ik hem. Het is onbeschrijfelijk hoe dat voelt. Heel onwerkelijk, maar ook helemaal fantastisch natuurlijk! Tegelijkertijd ook heel pijnlijk, het is ongelofelijk wat een schade een moeder aanricht door kind en vader van elkaar te scheiden. Het is gewoon een misdaad...

  10. Manja - maandag 07 september 2015 18:49

    Wat herken ik veel en wat is er weinig kennis bij alle instanties die kinderen zouden moeten helpen beschermen! Ik heb mijn dochter al bijna 6 maanden niet meer gezien, het gaat met haar slecht, zij intwikkeld een eetstoornis en heeft door overmatig alcoholgebruik in het ziekenhuis gelegen. Ik mis haar dagelijks en door alle slechte verhalen moet ook haar overige familie en zus haar missen...ik wacht af op de uitslag van het raadsonderzoek...

  11. zegen - dinsdag 10 november 2015 10:28

    wat een prachtige wereld waarin we leven, ik betwijfel of dit nog spreukgebruiker hoe hij het deed !!!
    Mijn mond is vol getuigenis Am zegen bruin, mijn man verliet het huis voor twee jaar naar Zuid-Afrika voor een toerist, betekende hij een prostituee en hij werd betoveren door het meisje van mijn man weigert om terug naar huis te komen, ik huil dag 's nachts op zoek naar die om me te helpen, ik lees een krant over een krachtige spreuken genaamd Dr okojie en ik contact opgenomen met de spreuken om me te helpen mijn geliefde terug naar mij en hij mij vraagt ​​geen zorgen over te maken dat de goden we vechten voor mij .. hij vertelde me medio nacht, wanneer alle de geest in rust zal hij een spreuk om mijn geliefde terug naar mij te herenigen. en dat deed hij in minder dan 3 dagen mijn man terug kwam naar me toe en begon te huilen dat ik voor hem vergeven, ik, ben zo blij voor wat dit spreukgebruiker deed voor
    mij en mijn husband..contact op zijn e-mail drokojiehealinghome@gmail.com.
    zoete lieve Ik ben zo blij voor het feit dat je terug in mijn leven, en weer terug te geven aan mij alles. ik hou van je flater, en de prachtige dankzij gos je vader voor het geven van mij deze oppotunity om elk lichaam te vertellen hoe dankbaar je bent, ik hou van je vader en ik weet dat we allemaal bij u langs binnenkort in Afrika. Neem contact op met deze vader als u een dergelijk probleem hebt, ik beloof je, je zal komen met een goed getuigenis. neem ik ben addviceing u om terug te vechten en neem wat van jou, want ik was enty zonder deze man.

  12. Daantje - zaterdag 07 januari 2017 20:14

    Heel goed dat dit onderwerp aandacht krijgt.Niet alleen vrouwen houden de kinderen weg bij hun vader maar ook andersom. Hier heb ik het zelfde probleem mijn ex houdt de mijn dochter ook weg bij me. Ook al geeft ze aan hier graag te zijn. Hij blokkeert het ouder kind contact en mogen mijn dochter en ik blij zijn dat we elkaar 3 uurtjes kunnen zien. Hij is erg dwangmatig in zijn gedrag en denk dat hij het in belang van zijn dochter van 13 doet, maar ze wil gewoon naar mij toe komen en dan zegt hij dood leuk weet ik lieverd maar zo hebben Wij het afgesproken.. nee zo heeft hij het afgesproken. Hij zegt via de mail dood leuk dat ze er onrustig van word en hij haar daar houdt. Terwijl zijzelf aangeeft dat hij haar juist onrustig maakt omdat ze niet naar mij en haar zussen en haar bonus papa mag. Hij bespeelt haar en zet haar erg onder druk maar legt haar niet uit waarom ze niet mag komen. Ik zie dat gewoon als emotioneel en geestelijke kindermishandeling.

  13. Mensje - woensdag 09 augustus 2017 09:48

    Inmiddels ben ik moeder van 2 volwassen kinderen. Begin jaren negentig ben ik gescheiden van een narcistische man met borderline.
    Ouder verstoting zie je niet vaak dat het een vrouw/moeder overkomt.
    Loop nu richting de 60 maar voel dagelijks het verdriet en de schaamte.
    Na mijn scheiding zei de vader van mijn kinderen als je mij niet wil zal jij je kinderen ook nooit meer zien.
    De mishandelingen kon ik niet meer aan. Vertrok met mijn kinderen en had een omgangsregeling regeling.
    En daarbij zijn familie daar moest ik tegen op boksen mijn ouders lieten het af weten.
    Mijn moeder is vrouw met zwaar narcistische trekken.
    Door dit alles leef ik een terug getrokken leven.

    Mvg Mensje

  14. 8 ball pool tricks - vrijdag 18 augustus 2017 06:51

    It's а game played on a pool table of 6 pockets.

  15. boom beach - zondag 20 augustus 2017 21:41

    Utilize Gunboats to offer support for the ground troops.

  16. boom beach tips - maandag 21 augustus 2017 13:05

    The fun continues even if your base gets assaulted.

  17. mabel - woensdag 30 augustus 2017 00:11

    Ik was pijn en hart gebroken toen er in mijn huwelijk zeven maanden geleden een erg groot probleem was tussen mij en mijn man. Zo verschrikkelijk dat hij de zaak naar de rechtbank voor een scheiding bracht. Hij zei dat hij nooit meer met me wilde blijven, en dat hij me niet meer lief had. Dus hij pakte uit het huis en maakte me en mijn kinderen door zware pijn doorgegeven. Ik heb geprobeerd alle mogelijke middelen om hem terug te krijgen, na veel plezier, maar alles in geen nut. En hij heeft bevestigd dat hij zijn beslissing genomen heeft en hij wilde me nooit meer zien. Dus op een avond, toen ik terug kwam van het werk, ontmoette ik een oude vriend van mij die van mijn man vroeg. Dus ik vertelde hem alles aan hem, dus hij vertelde me dat de enige manier waarop ik mijn man terug kan krijgen is Een spellaster bezoeken, omdat het ook echt voor hem gewerkt heeft. Dus ik geloofde nooit in spelling, maar ik had geen andere keus dan zijn advies te volgen. Toen gaf hij me het e-mailadres van de speltoetser die hij bezocht had. drogogodspellcaster@gmail.com. Dus de volgende morgen stuurde ik een mail naar het adres dat hij aan mij gaf, en de speltoesteller verzekerde me dat ik de volgende dag mijn man terug zal krijgen. Wat een geweldige uitspraak !! Ik geloofde nooit, dus hij sprak met mij en vertelde me alles wat ik moet doen. Dan de volgende ochtend, zo verrassend, mijn man die me de afgelopen 7 maanden niet heeft gebeld, belde me dat hij terugkomde. Zo geweldig!! Dus zo was hij dezelfde dag terug, met veel liefde en vreugde en hij verontschuldigde zich voor zijn fout en voor de pijn veroorzaakte hij mij en mijn kinderen. Vanaf die dag was onze relatie nu sterker dan voorheen, met behulp van een speltoets. Dus ik zal u daar adviseren als u een probleem hebt met dr ogogo isele, ik geef u 100% garantie dat hij u zal helpen. Email hem op: drogogodspellcaster@gmail.com

  18. Camila Adrian - zondag 03 september 2017 21:03

    Getuigenis over hoe ik mijn man terugkwam. Mijn wereld en mijn leven is terug !!! Na een jaar van gebroken relatie, verliet mijn man me zonder reden. Ik voelde me alsof mijn leven op het punt was om te stoppen, ik had bijna zelfmoord gepleegd. Ik was heel erg emotioneel beneden. (Dankzij een spellaster genaamd Dr IREDIA), die ik online ontmoette. Op een gelukkige dag, toen ik door het internet was, kwam ik veel getuigenissen over deze speeltoestand tegen. Sommigen hebben getuigen dat hij hun ex-liefhebber heeft teruggebracht, sommigen hebben getuigen dat hij baarmoeder herstelt, kanker, Hiv en andere ziekte genezen, sommigen hebben getuigen dat hij een spelling kan opheffen om te stoppen met echtscheiding enzovoort. Ik kwam ook over een bepaald getuigenis, het ging over een vrouw die CINDY heette, ze beweerde dat hij in minder dan twee dagen haar ex-liefhebber had teruggebracht en aan het eind van haar getuigenis droeg ze het IREDIA e-mailadres. Na het lezen van al deze, besloot ik het eens te proberen. Ik heb contact opgenomen met hem via email drirediaherbalhome@gmail.com en verklaarde mijn probleem aan hem, hij zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken dat in 48 uur mijn man naar me terugkwam. Tot mijn verbazing kwam mijn man naar mijn huis en vroeg me om hem te vergeven. We hebben onze problemen opgelost en we zijn zelfs gelukkiger dan voorheen ...
    Dr IREDIA is echt een begaafde man en ik zal niet stoppen met het publiceren van hem omdat hij een geweldige man is ... Als u een probleem hebt en u zoekt een echte en echte spellaster om al uw problemen voor u op te lossen. Hij is legitiem. Contacteer hem op zijn email, DRIREDIAHERBALHOME@GMAIL.COM

  19. phillycode.org - dinsdag 05 september 2017 17:36

    We adore the content made by our fans, so we created this fan kit for you.

  20. Brigitte - zondag 01 oktober 2017 10:01

    Als moeder van één dochter, weet ik hoeveel verdriet het je doet, als je enig kind tegen je wordt opgezet, na of bij de scheiding, ik herinner me nog de woorden: ik zal ervoor zorgen dat je je kind niet meer ziet!
    Ik heb mijn dochter, die inmiddels 30 is en 2 kindjes heeft, sinds méér dan 12 jaar niet gezien en ze weigert elk contact met me.
    Het kind heeft nergens schuld aan, maar de vader die zo denkt de moeder levenslang te kwetsen, vergeet dat hij zijn eigen kind hierdoor geestelijk mishandelt, want een kind heeft recht op liefde van beide ouders.
    Het kind kan nooit volledig gelukkig zijn hierdoor, en dat vind ik nog het ergste.
    Ik heb hem vergeven, maar wat hij mijn kind heeft aangedaan, kan ik niet vergeten.
    Hopelijk beseft hij dit een dag...en meestal zijn het misschien de vaders die hun kinderen niet meer zien, graag aandacht voor mama's in deze situatie, want die worden vlug vergeten!

Laat een reactie achter
  • Wordt niet openbaar gemaakt