Ouderverstoting, achtergrondartikel

Het onderstaande kan sterk onrechtvaardig overkomen. Het is geschreven vanuit onze ervaringen in de praktijk. Heb je vragen of aanvullingen, schroom dan niet om die aan ons door te geven. We staan zeker open voor mooie manieren waarop niet verzorgende, mogelijk verstoten ouders contact met hun kinderen proberen te onderhouden

De voortdurende strijd tussen gescheiden ouders kan voor de kinderen extreem belastend worden. Zelfs zo extreem dat de Rechtbank besluit dat de omgang met de niet verzorgende ouder wordt stop gezet of niet wordt afgedwongen. In dit soort situaties zal de ouder die het contact met de kinderen moet missen zich verstoten voelen. Het zal voelen als onrecht. Het lijkt alsof er geen enkele mogelijkheid meer is om contact te maken.

Onderzoek over ouderverstoting

Onderzoek door bijvoorbeeld Ed Spruijt (scheidingsonderzoeker aan de Universiteit van Utrecht) heeft opgeleverd dat het (in het uiterste geval) voor een kind beter kan zijn om tijdelijk geen contact te hebben met de niet verzorgende ouder als dat er voor zorgt dat het niet meer of minder geconfronteerd wordt met de strijd tussen de ouders. Dat hoeft niet te betekenen dat de niet verzorgende ouder de oorzaak is van de strijd. Het is heel goed mogelijk dat de niet verzorgende ouder alleen de bedoeling heeft om het contact met de kinderen vast te houden en het liefst de strijd wil staken.

Helaas komt het voor dat het voor één of beide ouders niet mogelijk is om de strijd te staken. Dat kan komen door persoonlijkheidsproblemen, gekwetstheid, wantrouwen of zelfs door belangen of invloed van derden. Nog steeds is het dan voor de kinderen het aller belangrijkst dat de strijd stopt. Zelfs als dat voor het nu een onrechtvaardige uitkomst lijkt.

Waarom het zo belangrijk is dat een kind beide ouders ziet

Het is belangrijk dat iedere opvoeder weet dat een kind altijd nieuwsgierig zal zijn naar beide ouders en naar het eigen verhaal. Een kind kan nog zo geïndoctrineerd/beïnvloed zijn door een ander, er komen in de levensfasen momenten waarop het kind/jongere/volwassene wil terug kijken op wat er gebeurd is. Het zal daar dan een eigen mening over willen vormen. Dit is te vergelijken met de sterke drang die veel adoptie- en pleegkinderen hebben om hun biologische ouders te ontmoeten. Het horen van negatieve verhalen en het afhankelijk zijn van één ouder maakt het wel moeilijker voor het kind/jongere/volwassene om dit te onderzoeken. Toch blijkt dat de wens om het hele verhaal te kennen en te weten wat je oorsprong is zo groot is, dat kinderen wel op zoek gaan. Dit zorgt er voor dat beide ouders verantwoording blijven houden om de kinderen de ruimte te geven om voor zichzelf te onderzoeken welke personen en gebeurtenissen hun leven hebben gevormd. De ouder die dit uit alle macht probeert tegen te houden, speelt met het vertrouwen dat het kind in hem kan hebben. Hoe kan je kind je vertrouwen als blijkt dat het na al die negatieve verhalen ontdekt dat de andere ouder het wel waard is om een relatie mee te hebben? Wat doet dit met de relatie die je hebt met je kind? Kinderen gaan op allerlei gebieden in het leven keuzes maken. Dat zijn keuzes voor opleiding, werk, woonplaats, vrienden een partner. Hoe zal de relatie met je kind worden als je afwijzend reageert op zijn keuzes? Bijvoorbeeld de keuze voor een levenspartner?

Wil je de relatie met je kind gezond houden, dan is het belangrijk om je kind te steunen bij de relaties die hij heeft. En dat is ook de misschien erg wankele relatie met de andere ouder waar je zo in teleurgesteld bent. Het kan zelfs zo zijn dat je bang bent dat het contact tussen je kind en de andere ouder onveilig is voor het kind. Dat kan reëel zijn. Dan is het belangrijk dat beide ouders meewerken aan het uitwerken van oplossingen om het contact zo veilig mogelijk plaats te laten vinden.

Lees ook het blog: Wat als je je kind(eren) niet meer ziet Met daarin tips voor verstoten ouders.